MultiTrans

Ingezonden column: Jong FC Utrecht pakte de titel in de B poule...

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

maar een bosje bloemen kon er niet vanaf.

22-5-2015: Mooi he? Die foto's van de jongens, de champagne, de geïmproviseerde schaal. Mogelijk gemaakt door twee trouwe supporters, die "hun jongens" dat extraatje gunden na de laatste gewonnen wedstrijd. Vanuit de club was er niets, nog geen bosje bloemen.

Trots zouden we zijn. Op Utrecht, op de club, op de eigen jeugd opleiding waar zoveel talenten van doorstromen naar het eerste. Maar zo trots was de club kennelijk niet maandagavond. En trots op de talenten die het net niet gered hebben waren we ook niet. Ook voor de vertrekkende spelers was er niets. Ze speelden hun laatste wedstrijd, liepen van het veld en dat was het dan. Vorige seizoenen kregen deze jongens nog even hun moment voor het publiek en, daar heb je ze weer, die bloemen. Nu mogen ze onderling nog een keer bij elkaar komen en afscheid nemen, maar daar blijft het bij.

Vanaf je elfde bij een club spelen en zo de deur uit moeten. Dat is wrang. Net als fantastisch debuteren tegen Ajax en daarna vergeten worden. Of de jeugdopleiding doorlopen, vrijwel altijd opgeroepen worden voor de Nationale jeugdelftallen en volledig genegeerd je tijd in Utrecht eindigen, omdat je net aan het eind een vervelende blessure opliep. Ja, topsport is hard, maar was Utrecht niet die volksclub? Dat met zijn allen voor elkaar gevoel? Dat gevoel heb ik in ieder geval maandagavond op alle fronten gemist. Natuurlijk moet je soms afscheid nemen van spelers, natuurlijk breekt niet iedereen door in je eigen eerste elftal. Het is logisch dat sommigen een stapje terug of een stapje opzij moeten doen. Persoonlijk denk ik wel dat het allemaal iets minder kil kan verlopen. In ieder geval vanuit het oog van het publiek bekeken.

Dinsdag was de club weer trots, toen de nieuwe lichting talenten werd gepresenteerd. De nieuwe beloften voor de toekomst, het merendeel elders in het land opgepikt. En zo werkt dat ook in de (sport) wereld, daar is niks mis mee. De visie moet op de toekomst blijven, alleen soms moet je niet vergeten het verleden af te ronden. Hopelijk kunnen we komend seizoen allemáál weer trots zijn. Op de jeugdelftallen, de beloften ploeg, het eerste én de club als geheel. Vooralsnog klinken er mooie berichten, ik ben heel benieuwd of alles uitpakt zoals iedereen hoopt of verwacht.

Het is jammer, om een mooi beloften seizoen af te doen met zoveel negativiteit. Want wat werden die koude maandagen in de winter vaak opgefleurd met mooie resultaten, teamprestaties of juist prachtige individuele acties. Wat zagen we soms fantastisch voetbal en hoe gezellig was het op de tribune, al kan het daar best nog wat voller. Helaas net geen plek in de A poule, maar daarna wel het hoogst haalbare gepakt met volle overtuiging. Over trots gesproken. Het is niet gek dat de beloftenploeg een stel trouwe volgers heeft, met twee uitzonderlijk trouwe fans, die ze dus ook de champagne en schaal gunden. Het is ook zeker niet gek dat jongens met zoveel drive door kunnen stomen naar het eerste, waar we ook weer veel goede dingen van ze gezien hebben.

Op naar volgend seizoen. En voor iedereen geldt: bedankt en heel veel succes in de toekomst. Of deze nou bij Utrecht ligt of ergens anders.